Islam: de “vreemde” godsdienst die je een spiegel voor houdt

N.a.v. de discussie in de Raad van Kerken Friesland


Een gebied waarin je je thuis voelt, is jòuw dorp, jòuw stad of land, met de daar gevestigde mensen en hun cultuur. Als in dat gebied vreemden binnenkomen, voelt het alsof ze zich op jòuw terrein begeven, dus schiet je in de verdedigende houding. Niet vreemd, gewoon een natuurlijke reactie. Maar het past ook bij natuur en cultuur om hetgeen vreemd is je eigen te maken. De nieuwe contacten zetten aan het denken en dat denkproces brengt je, als het goed verloopt, verder.
Zou je kunnen stellen dat de Islam die nu ook op “ons” Nederlands grondgebied gevestigd is, aan het denken zet over de Islam, godsdiensten en jezelf?